කොටුව පැනීම තහනම් !

Alochana-poems
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

වට කොට
කොටුවක් ඇන්ද
ඒ වටා වැට බැන්ද
කවි පිටුවට සිත් බැන්ද
කවියන්ම මිස අංකුර
අන් කවුරුන් ද !

කප්පාදු කතුර
දත් විලිස්සාගෙන
ඉතිං වැට නොපනිනු
කොටුවට සීමා වනු !
කවිය
පිටුවක මායිමට තල්ලු කළ
කර්තෘ වරුනි
කවි පිටු සංස්කාරක වරුනි
සීමා නොපනවනු !

හිත තුළ වැඩෙයි
ළදරු කවිය
බලා හිඳිමි
මවක ලෙස
කොහොම
කපා කොටන්න ද
අත් පා
කොටු කළත්
මල් ගස වැඩෙයි
අතු පිටතට එබෙයි
අතු වලත්
මල් පිපෙයි
අත පය හකුළගත්
කෙට්ටු කවියකි

‘කෙලෙස අත පය
දිග හරින්න ද
කොටුවෙහි මායිමේ
පසෙකින් වෙළෙඳ පොළය
පසෙකින් කුණුගොඩය
පසෙකින් මඩ වලය’
කවි පිටුවට අකැප
කවා පොවා
ඇති දැඩි කළ
උස මහත කවි
ගෙදර තියාගෙන
කුමක් කරන්න ද

නැතියෙන් බර පැන
හිතට බර
අත් පිටපත
අසරණයෙකි
නැතුව අතහිත
සැබෑය
කවියෙහි ආත්මය
සංක්ෂිප්ත බවය
කමා කළ මැන කිවිවරුනි
දූහුනන් හිතෙහි තෙරපෙන
ප්‍රස්තුත මහ විශාලය…

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ad
වර්ගීකරණය
කර්තෘ
සංරක්‍ෂිත